Öhöm öhöm cümleye nasıl başlayacağımı bilemedim bir an.Çok uzun oldu yazmayalı.Çünkü bir çöküntü yaşadım ve onun meyveleriyle uğraşıyordum. Annecik ameliyat oldu ve şimdi durumu oldukça iyi.Neden neresinden oldu orasına fazla girmeyeceğim ama benim psikolojim ne durumdaydı ve şimdi ne durumda onun bilgilerini vereyim size.Hastanede onu sedyede ameliyathane ye götürmek, ağlamamak için kırk takla atmak ve sonunda kuytu köşede bir tuvalet bulup içine girip öküz gibi ağlamak.Evet cidden o anlık rahatlattı beni çünkü bu zamana kadar bizimkilerin sağlık durumunda endişe verici bir şey olmamıştı.Takdir edersiniz ki ilk defa yaşıyorum acemiyim daha.Bla bla bla dört saat geçmek bilmedi.Gelen, giden, arayan, soran telefonlar elimde gözlerim nemli insanlara bir şeyler anlatmaya çalışıyorum.Canı yanıyor diye bende kendime zarar vermek istedim ama hastanedeyiz ne kadar zarar verebilirdim ki kendime diye düşündüm ve vazgeçtim . :))) Çok seviyorum ben onu.Doktor çıktı gayet başarılı hatta süper bir ameliyattı falan filan ama ben annemi görmek istiyordum.Ve evet çıktı odasına aldılar ben ablam ve babam donuk bir vaziyette bakamıyoruz ona.Resmen ölü gibiydi sadece mos mor olan ayaklarına bakabildim ki o da uzun sürmedi.Babama bakamadım o halini görmek istemedim sanırım.Neyse anlatılacak çok olay var da girmiyorum o kadar derinlere.Şimdi gayet iyi süper hatta.Hem canı da yanmıyor yani tatil için hazır annecik. :)) Aslında ameliyat filan atlatmıştık da asıl mesele eve gelen gidenin haddi hesabı yoktu ki hala yok.Evet "türkler misafirperverdir" yok valla ben değilmişim ya .Aslında arkadaşlarım geldiğinde ne yapacağımı bilemem ama cidden şu bir kaç gündür insanları sevmemeye başladım.Kardeşim hasta yani iyileşsin öyle gel.Yok bizim insanımız meraklı hay ben senin merakına.......
Annem durumumu fark etti artık hatun akıl mı okuyor ne bana ters ters baktı .Hayda kadın zaten hasta üzmemek için" şaka annem şaka ya aaaaa ...... teyzecim hoş geldiniz ay oğlunda ne kadar büyümüş gel ablacım" derken buluyorum kendimi.Aman ne yapayım ya ev kızı olamam diye önceki yazılarım da belirtmiştim ama annem için her şey olurum o da bir gerçek şimdi.Bir de bu olanlar yetmezmiş gibi şu hormonlarımı faaliyete geçiren hastalığımdan oldum.Ohhhhh hadi bakalım her şey üst üste geldi.Canım ilk defa dün gece çok yandı.Ama bu sefer bir şeyler aşerme modunda değildim.Aksine canım hiç bir şey istemedi.Duygusallığım hastalığımı tetikledi sanırım.Şimdi de şarkı dinleyince annem aklıma geliyor gözlerimde hemen yaşlar ve biliyorum ki bu hormonların işi ben karışamam doğanın kanunu bu. :)) Misafirler,onlara hizmet etmek,yemek yapmak,ortalığı durmadan toparlamak,milletin gönlünü hoş tutmak için gülümsemek filan bütün psikolojimi alt üst etmişti.Psikolojik çöküntüm böylece doğmuş oldu.Fiziksel çöküntüm ise tamamen hormonların canının sıkılmasından kaynaklanıyordu.Demiştim ya elimde değil doğanın kanunu diye.
İki çöküntünün de üstesinden geldiğime göre bir tatili hak ettim sanırım.Biraz kendime gelmem şart.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder